Pytanie: Ile pomelo to za dużo pomelo?
Odpowiedź: nie ma czegoś takiego jak „za dużo pomelo”.
Odkryłyśmy ten owoc, Zuzu i ja, w zeszłym roku.
Zuzu ma mój charakter i jak czegoś nie zna to ciężko ją namówić do spróbowania. Ja się z nim zetknęłam kilka lat temu za sprawą koleżanek szkolnych z Tajlandii więc jak zobaczyłam w sklepie to nie wahałam się przed zakupem.
Zuzu patrzyła zdegustowana, gdy je obierałam. Bo co tu mówić: wydajny to ten owoc nie jest, oj nie. W dodatku w środku jest dość blady, a jego cząstki czasem wyglądają jak zęby…co osobom z fobiami może się wydawać nieco obrzydliwe.
Ale Zuzu jest jednak odważniejsza ode mnie więc nakłaniana uporczywie odważyła się spróbować. Ugryzła, skrzywiła się, skrzywienie się wyprostowało, przeszło w uśmiech, po czym drapieżna łapa złapała miseczkę z obraną połową owocu…i tyle jej widziałam.
Przez kilka kolejnych wizyt Zuzu u mnie raczyłyśmy się przysmakiem, a potem jakoś zapomniałyśmy…
W tym roku, jakoś w grudniu znów zobaczyłam pomelo w moim sklepie pod domem.
Na marginesie dodam, że to sklep sieci Hemköp i jest to najbardziej nie lubiany przeze mnie sklep spożywczy w mieście. A jednocześnie tam najczęściej robię zakupy, bo leży najbliżej domu. Bo w Szwecji nie ma sklepików na każdym rogu. Są tylko markety spożywcze różnych sieci: COOP, Ica, Willy’s no i Hemköp właśnie. Są jeszcze Lidle, było Netto, ale zniknęło. W niektórych miastach są City Gross i jeszcze jakieś inne, których imion nie pamiętam.
Sklepy te leżą zwykle na obrzeżach miast, w centrach handlowych i niczym dziwnym nie jest, że obok ciebie są ICA i Willys czy Coop i ICA. Różnią się cenami- czasem ten sam towar w sklepie obok kosztuje nawet o kilka koron więcej. Oczywiście zazwyczaj obok artykułów znanych producentów, mają artykuły sygnowane własnym logo. Ale już się przekonałam, że choć te sygnowane własną firmą są tańsze, to zazwyczaj są jeszcze gorsze niż te znanych firm. O jedzeniu mówię. Bo w Szwecji jedzenie nie jest dobre.
Na przykład chleb, nawet ten pieczony w sklepie, to nie jest chleb robiony od początku do końca przez piekarza. To jest chleb wyprodukowany w fabryce Fazer lub Dafgård, wstępnie podpieczony, dopieczony na miejscu by udawał chleb prawdziwy. Jest w nim oczywiście cała masa polepszaczy.
Jeśli się chce zjeść dobry chleb trzeba iść do piekarni…O ile jest w mieście taka, która produkuje pieczywo z mąki, drożdży lub zakwasu, a nie z gotowej mieszanki znowu pełnej chemii. Ze świecą szukać, a cena takiego pieczywa szybuje pod niebo.
A mój osiedlowy Hemköp, prócz niewielkiego wyboru, ma także dużo wyższe ceny niż inne sklepy (lokalizacja w centrum nawet najbardziej zapyziałego miasteczka przekłada się na wysokość czynszu) oraz bardzo często…jeśli nie notorycznie…niektóre produkty są po prostu stare i popsute. Mięsa mielonego nie kupuję tam z zasady, choć sama nie jem, to nawet przygotowywanie go wzbudza mój odruch wymiotny, bo ono po prostu śmierdzi.
Na kurczaka z grilla raz nabrał się eM, a innym razem Yankie na żeberka. Nigdy więcej.
Na spleśniałe maliny (mniej więcej 10dag za 40kr) trafiła kiedyś Zuzu… Kartofli nie kupuję tam już z zasady, bo od kilku lat sprzedają kartofle szare w środku. A często z pleśnią na wierzchu.
Za każdym razem obiecuję sobie, że pójdę i zrobię awanturę…ale potem się okazuje, że jak zawsze nie wzięłam paragonu, albo coś…
No ale jak brakuje śmietany/soli/mąki/masła…to tam jest najbliżej… Staram się jednak oglądać uważnie wszystko co kupuję.
I to w tym sklepie odkryłam jakoś w połowie grudnia pomelo.
Przyniosłam, rozkroiłam, obrałam, pożarłam pół. Obrałam drugie pół, znowu pożarłam.
Pomelo jest w smaku podobne do grejpfruta, ale mniej gorzkie i słodsze. Nie jest też aż tak soczyste, sok jest zamknięty w małych, zwartych cząsteczkach. Dzięki czemu łatwo obrać pomelo nie tylko z wierzchniej skórki, ale także z błonek w środku.
Jak zaczęłam w grudniu tak przez całą zimę kupowałam pomelo w Hemkopie obok domu. Zjadałam niemal każdego dnia po pół owocu i czekałam kiedy dostanę znanej mi wysypki, która zakończy to obżarstwo.
Wysypka się nie pojawiła, ale na początku lutego przyniesione do domu pomelo, po rozkrojeniu, okazało się zapleśniałe… Z bólem serca wyrzuciłam owoc i nawet się nie obraziłam na sklep, no bo jak zobczyć w środku?
W ICA pomelo nie było przez całą zimę, ale odkryłam, że ma je Lidl i Willys.
Raz kupiłam w Willys, było czerwone, ale nadal dobre. Ale Willys nie jest mi po drodze- idę tam tylko by kupić polski twaróg. To już szybciej Lidl, bo tam kupuję jogurt grecki oraz wodę w niebieskich butelkach czyli to co spożywam każdego dnia. Płatki kukurydziane bez dodatków oraz dwie łyżki jogurtu greckiego z Lidla to moje śniadanie od kilku lat.
Kupione w Lidlu pomelo było też smaczne, soczyste i całkiem świeże.
Aż do wczoraj.
Rozpakowane z folii, bo każdy owoc jest opakowany w folię, ukazało na czubku ciemną, miękką plamę. Wnętrze wyglądało okej, ale po przystąpieniu do konsumpcji odkryłam, że duża część owocu jest sucha i zdrewniała.
Trzeba spojrzeć prawdzie w oczy: sezon na pomelo się skończył. Idzie wiosna.