Zabawka kupiona. Stała i czekała tam, gdzie ją zostawiłam. Spóźniłam się do pracy, żeby ją mieć, hehe…Zapłaciłam i poprosiłam, żeby mi ją przechowali do popołudnia.
Nie sądziłam, że jest taka ciężka!
Wiozłam ją na rowerze, najpierw opartą na ramie potem zaczepioną na kierownicy. Nie, sama nie jechałam, jeszcze mi życie miłe! Ale to były najdłuższe minuty w moim życiu.
EM tylko pokiwał głową.  Wiedział, że muszę.
Oglądałam ją potem z każdej strony usiłując odgadnąć co i jak.
Przekopałam pół internetu w poszukiwaniu jakiejś instrukcji obsługi, ale nic nie ma.
6 minutowy filmik na YT o tkaniu okazał się …filmikiem o tkaniu czyli o tym, jak tkaczka przekłada nitkę tam i z powrotem. Nuuuuudy panie.
Zadane w przestrzeń pytanie o wiedzę na temat tkactwa zaskutkowało linkiem od kolegi Adama:

(czy to się otwiera?)
Li i jedynie, ech…
Dwie godziny popołudnia spędziłam u Litwinki Reginy najpierw plotąc trzy po trzy by wreszcie wpaść na temat książek. Regina czytuje wyłącznie klasykę, a ja usiłuję ją zachęcić by sięgnęła po literaturę współczesną.
Dziś obiecałam córce naukę podstaw fotografii a wieczorem idę do klubu foto.
Acha.
Książki Joanny Jax to zło! Kradną czas i nie dają spać po nocach. Chciałam tylko jedną stronę przed snem…