131. Forever autumn

Jest złota jesień. Nawet jak pochmurno to jest złoto.
Trochę na odwrót niż u mnie w duszy…
Ale piękno świata, nawet najbliższego musi na jakiś czas wystarczyć. Na pocieszenie, na otarcie łez, na osłodzenie goryczy.
Nie, nic się nie stało. Nikt nie umarł przecież …może tylko nadzieja.

The summer sun is fading
As the year grows old
And darker days are drawing near.
I watch the birds fly south across the autumn sky
And one by one they disappear.

I wish that I was flying with them
Now you’re not here.

Update: dziwne rzeczy. Ja wrzucałam link do piosenki, z której zaczerpnęłam cytaty czyli do Forever autumn w wykonaniu Justina Haywarda. A wyświetla się każdemu co innego…
No to jeszcze raz:
https://www.youtube.com/watch?v=dJbp_GjD9VE

7 myśli w temacie “131. Forever autumn

  1. Tak by sie chciało miec hasło do wpisów zastrzeżonych…Nie komentuję już, jak chyba zauważyłaś. I nie bedę komentować, przysiegam. Ale czytam blogi emigrantek i buduje obraz emigracji na własny użytek, bo młodsza córka przebakuje, że jak ma założyć rodzinę, to musi zostac w G. No, żeby moje wnuczki były ozdobą obcych ulic ! O jak ciężko na sercu !

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s